Science fiction i fantasy są sprzeczne z podzieloną fikcją, co nie ma sensu

Podzielona fikcjadługo oczekiwani To wymaga dwóch Kontynuacja programistów Hazelight Studios, jest bardzo zabawna Kanapowa gra kooperacyjna w środowisku gier z coraz mniejszym z nich. Gra ma kreatywną mechanikę, która zachęca dwóch graczy do współpracy oraz szeroką gamę ustawień i rodzajów gry, a także stosunkowo łatwo jest odebrać dla graczy wielu środowisk gier. Ale gra ma rażący problem, który konsekwentnie zabiera mnie z zabawy: centralny konflikt między dwoma grywalnymi bohaterami obraca się wokół dziwnej dynamiki stylu „Jocks vs. Nerds” między science fiction a pisarzami fantasy.

W Podzielona fikcjagigantyczna firma wydawnicza zaprosiła grupę niepublikowanych pisarzy do swoich biur, obiecując im możliwość opublikowania ich pracy. Zamiast tego pisarze znajdują zaawansowaną technologię wirtualną rzeczywistość, do której są podłączone, wciągając je do światów własnych opowieści. Jeden z dwóch bohaterów gry, ponury i usunięty pisarz science fiction o imieniu Mio, jest z tym niewygodny i próbuje wycofać się w ostatniej sekundzie, tylko po to, by wpaść w wirtualną rzeczywistość Zoe, pisarca fantasy.

To ustanawia przesłankę centralnej rozgrywki-naprzemienną rozgrywkę między Mrocznym Światami Sci-Fi Mio i jasnymi fantastycznych Zoe-i konfliktem między nimi, ponieważ nieustannie umniejszają się nawzajem faworyzowanego gatunku i opowieściami, które piszą w nim. W Mio’s Worlds Zoe nieustannie bludzi ją niedowierzającymi komentarzami, takimi jak „Ty Cieszyć się Ten?!” Lub więcej bezpośrednich ataków, takich jak „Co jest z tobą?” Ze swojej strony Mio wielokrotnie odrzuca historie Zoe jako niepoważne i od samego początku jest bardziej niegrzeczne, odmawiając rozmowy na temat ich zainteresowań lub pochodzenia.

Istnieją różnice między science fiction a fantazją, a niektóre z nich są znaczące! Ale sugerowanie, że istnieje nieokreślona luka między tymi dwoma gatunkami, a ludźmi, którzy je lubią, czują się wyjątkowo przestarzałe, aby to uprzejmie. Wiele popularny pisarze w każdym gatunku Pisz w drugim i prawie wszyscy, których znam, kto lubi jeden z tych gatunków, również lubi drugą. (Cholera, nasz Coroczna lista najlepszych książek roku Kompiluje zarówno science fiction, jak i fantazję z powodu crossoveru między gatunkami.) Ludzie mogą mieć preferencje, oczywiście, ale nie to się dzieje w Podzielona fikcja; Gra sprawia, że ​​pisarze science fiction uważają, że fantazja nie jest formą legalnej ekspresji artystycznej i odwrotnie. Trudno sobie wyobrazić, że jakikolwiek fan tego gatunku jest dzisiaj To Hardline o drugim.

Konfiguracja miałaby o wiele większy sens z inną parą: pisarz science fiction i tradycyjny pisarz romansowy lub pisarz fikcyjny i pisarz non-fiction (możesz ze mną swobodnie ze mną na temat starożytnego Rzymu lub Egiptu) lub pisarza gatunku i poważnego dramatycznego pisarza fikcji. Potem konflikty to Podzielona fikcja Próbuje przesunąć się – „poważna” sztuka kontra sztuka frywolna lub wartość przemocy w fikcji – może mieć pewne podstawy. Zamiast tego postać Zoe staje się bardziej święta niż fikcja gatunku, gdy ona sama pisze eskapistyczne historie fantasy.

Wiele krytyków Zoe i Mio o swojej pracy ma tendencję do zastosowania również do własnych. Zoe nieustannie krytykuje Mio za to, jak gwałtowne są jej historie, ale najbardziej gwałtowny moment, jaki widziałem Podzielona fikcja Pochodzi z jednej z opowieści Zoe, kiedy trolle atakują wioskę, a jeden z nich klaszcze jego ręce i zamienia pechowego wieśniacza w chmurę krwi. Przemoc wydaje się być szczególnym przyklejającym się punktem dla Zoe, ale fantazja jest również historycznie gwałtownym gatunkiem (coś, czego Mio nigdy nie wychowuje, o ile widziałem).

Intencja Podzielona fikcjaKonflikt postaci jest wyraźnie zmuszony do wypełnienia tych luk w trakcie gry, ale przede wszystkim bardzo trudno jest kupić ich rywalizację. Istnieje wiele możliwości konfliktu między tymi dwoma postaciami, którzy są bardzo różnymi ludźmi (notatka „City Girl vs. Country Girl” również pojawia się), ale pojawia się również), ale Podzielona fikcja Zamiast tego decyduje się skoncentrować swój konflikt poprzez dziwne loci wybranych gatunków.

Problemy z pisaniem gry nie kończą się w zakłócającym konflikcie centralnym lub powtarzającym się kłótni między ludźmi, którzy zarówno rzekomo kochają spekulacyjną fikcję. Zarówno Mio, jak i Zoe mają pisać książki, ale wydaje się, że nikt nie jest świadomy tego, czym jest książka. Większość ich „pomysłów”, w której gramy Podzielona fikcja są po prostu serią ustawień lub miniger lub pastiszami na poziomie powierzchniowym istniejących popularnych właściwości-„Jest zła toksyna!” lub „Sand Planet” lub „Zbierz rozproszone koty duchów!” Wiele z tych scenariuszy i minigry jest zabawnych, ale światom tych brakuje żadnych szczegółów, które prawdziwe pisarze prawdopodobnie przyniosłyby im-na przykład, o ile mogę powiedzieć, żaden z tych fikcyjnych światów nie jest wymieniony. Wydaje się, że żaden inni ludzie nie istnieją w opowieściach. Miejsca nie są nazwane. Wiele z tych wyborów ma sens w przypadku gry wideo wypełnionej minigamą (i niektórych z Podzielona fikcjaProblemy z pisaniem zostałyby rozwiązane, gdyby byli pisarzami gier), ale dziwne jest, aby zawiesić wszystko w konfiguracji pisania książek. Zoe i Mio są przedstawiani jako niedoświetleni pisarze, którzy nigdy nie zostali opublikowani, co mogłoby sprawić, że ich podkładane historie zadziałały, ale gra nie pochyla się w to wystarczająco daleko, aby poczuć się intencją.

Najbardziej zagmatowe, Zoe pozornie wprowadza Mio (dorosłego, dorosłego pisarza) do koncepcji, że pisarze mają tendencję do wkładania czegoś z siebie. Niezależnie od tego, że pisarz wcześniej nie rozważałby tego, zwłaszcza na ich rzemiosło, że aktywnie realizują transakcje publikowane.

Miałem podobne problemy z To wymaga dwóchGra, która przyszła mi bardzo polecona (pomimo Nasza bardzo negatywna recenzja). Podczas gdy niektórzy mechanicy były interesujące, poczułem irytujące pisanie i szybko się odrzuciły. Podzielona fikcja Nie chodzi o rozwód, czyni go znacznie bardziej smacznym i na szczęście gra jest nadal fajna. Mechanika kooperacji na kanapie są pomysłowe i różnorodne oraz wymagają koordynacji i szybkiego myślenia. System punktów kontrolnych wybacza i zapobiega zbyt duża frustracji z powodu awarii jednego konkretnego zadania, a gra jest najlepiej przywołuje wybuchy kreatywności: wczesny poziom, w którym grasz jako magiczne świnie z jednej z historii dzieciństwa Zoe, lub genialny poziom, na którym grasz w szkicowcu, gdy autor pisze i wymazuje pomysły w czasie w czasie rzeczywistym, reprezentując czasami niezdolne proces. Podzielona fikcja Czy fantastyczna praca przekazująca nowe łamigłówki, często bez żadnych słów. Gdyby tylko reszta gry przyjęła podobne podejście do jej pisania. Zamiast tego zakłada pewne wieczne konflikt między gatunkami bardziej podobnymi niż są one inne, sugerując ciemne, przygnębione osoby piszą science fiction, podczas gdy bańce, szczęśliwi ludzie piszą fantazję.