Miller’s Girl została stworzona dla fandomu Jenny Ortegi i nikogo innego


Bez względu na to, jak często argument będzie się pojawiał, my tak naprawdę nie brakuje gwiazd filmowych — zwłaszcza jeśli chodzi o fandom. Na świecie wciąż jest mnóstwo aktorów, którzy mają wielbicieli i z zapałem śledzą swoich ulubieńców od projektu do projektu. Jenna Ortega zyskała tego rodzaju fanów, począwszy od fazy dziecięcej jako aktorki w Disney TV, po rolę młodej Jane w serialu Janina Dziewicatytułowa rola w Netflixa Środai jedna z nowych odmian przyszłej paszy dla noży Seria restartów Krzyku. Jej fani głośno wyrażali radość z oglądania jej w bardziej dorosłych, niezależnych i bardziej ambitnych rolach. Ale będą się dobrze bawić, zastanawiając się, jak przełknąć jej nowy film, Dziewczyna Millera.

Każdy, kto w szkole średniej czuł się zdystansowany od swoich rówieśników i był gotowy na wkroczenie w świat dorosłych, powinien znaleźć iskrę uznania w debiutanckim scenariuszu i reżyserii Jade Halley Bartlett. Dziewczyna Millera Ortega wciela się w postać Cairo Sweet, bogatej licealistki, fundującej fundusze powiernicze, prowadzącej dekadenckie życie samotnie w ogromnym domu, podczas gdy jej rodzice podróżują. Cairo wydaje się nieskończenie znudzona wszystkim oprócz własnego, pełnego, przesadnego pisarstwa. Na krótko odnajduje pokrewną duszę w jednym ze swoich nauczycieli, Jonathanie Millerze, granym przez Marvel Cinematic Universe / filmy Petera Jacksona Hobbit / weterana trylogii Cornetto Martina Freemana. Biorąc pod uwagę, jak oboje są znużeni wszystkim innym i jak szybko się fascynują, nie jest zaskoczeniem, że w tej relacji nauczyciel-uczeń szybko psuje się.

Zaskakujące jest jednak to, w jaki sposób Dziewczyna Millera równie szybko traci fabułę i traci wszystkich w Kairze, próbując skoncentrować historię na niej.

Ostatnio dużo się mówi na temat czy filmy są średnio dłuższei czy stanowi to problem dla kogokolwiek oprócz właścicieli teatrów, którzy chcą szybciej przeglądać spektakle, i zwykłych internetowych kvetcherów. Ale tam, gdzie ciasny, 90-minutowy thriller (w tym przypadku 93) nadal cieszy się dużym zainteresowaniem, Dziewczyna Millera stanowi mocny argument za dłuższymi filmami. W tym przypadku naprawdę można było wykorzystać dodatkowy czas na rozwinięcie swoich postaci.

Dziewczyna Millera to krótka historia z kilkoma głównymi bohaterami, ale większość z nich to szerokie, kreskówkowe typy przypominające pierwszy sezon serialu Radość. Najlepsza przyjaciółka Cairo, Winnie (Gideon Adlon), jest zalotną dziewicą, która jest nieprzerwanym źródłem flirtów i rozmów o seksie, aż nagle w połowie filmu przechodzi w zupełnie inny tryb. Jej ostry skręt w lewo jest znacznie bardziej uzasadniony niż ten, który przyjmuje żona Jona, Beatrice (Dagmara Dominczyk): zaczyna jako sympatyczna pracoholiczka, która w trzech czwartych wykreśliła się z małżeństwa, a potem nagle staje się nałogowym alkoholikiem, który dźga męża są prosto z Kto się boi Virginii Woolf?

Reklama

Foto: Zac Popik/Lionsgate

Jednak największym problemem filmu jest relacja między Jonem i Cairo, która tak gwałtownie przechodzi od niebezpiecznego, ale wzruszającego zestawu wczesnych powiązań do załamania w trzecim akcie, że wydaje się, że całkowicie pomija drugi akt. Trudno powiedzieć, jak dokładnie Bartlett widzi ich związek: w zależności od sceny i czyjego punktu widzenia, Jon jawi się jako, co zrozumiałe, samotny mężczyzna, który po prostu podziwia pisarstwo swojego ucznia, lub palant podejmujący wszystkie decyzje poniżej pasa. Kair ze swojej strony krąży tam i z powrotem Dzikie rzeczyintrygantka na poziomie i niezdarna, odizolowana nastolatka, która jeszcze nie jest w stanie dostrzec, że nie może uważać swojego nauczyciela za bratnią duszę – przynajmniej nie, jeśli ma w ciele odrobinę zdrowego rozsądku lub poczucie stosowności.

Dziewczyna Millera to bujny, wręcz przejrzały film, pełen pompatycznych głosów z pisarstwa Cairo, obok fragmentów równie błyskotliwej pracy innych bohaterów. (Fragment jednego z jej opowiadań: „Przetrwanie i pragnienia połączyły się i skierowały afotyczne spojrzenie do wewnątrz. Widziałam, jak moje oczekiwania zostały rozebrane i rozczłonkowane przez surowe i wygłodniałe psy rzeczywistości, prawdy, które siedzą w pustce przestrzeni jak hiper- gigantyczna gwiazda, spalająca na popiół wszystkie pierwiastki zbyt słabe, aby wytrzymać niesamowite ciepło.”) Cairo bierze za inspirację do pisania często zakazanego autora Henry’ego Millera, ściskając swój egzemplarz książki Pod dachami Paryża gdy porusza się po szkole średniej. Jej podziw dla jego twórczości wyraźnie widać w jej rozwlekłości, wykalkulowanej nudy i determinacji w przesuwaniu granic cenzury, zamieniając swoje zadania pisarskie w fantazje seksualne.

Grafika i scenografia są często mroczne i nasycone bogatymi, ciężkimi kolorami, a Bartlett wplata i wychodzi elementy fantasy, aby zilustrować swój punkt widzenia. To fascynująca wizualna opowieść, ale to, czy elementy narracyjne przypadną do gustu danemu widzowi, będzie w dużej mierze zależeć od tego, czy uzna teksty takie jak powyższy za sugestywne, czy po prostu pretensjonalne i rozdzierające.

Cairo (Jenna Ortega) siedzi i pali z laptopem na kolanach i nogami złożonymi na krześle, otoczona poduszkami, książkami i zwiewną koronkową zasłoną w „Dziewczynie Millera”

Zdjęcie: Brama Lwa

Co Dziewczyna Millera robi najlepiej — i to, co daje Ortedze szansę na całkowite zawładnięcie tym filmem — to uchwycenie szczególnej epoki dorastania, w której dziewczęta mogą z łatwością przełączać się między dorosłością a dzieciństwem bez ostrzeżenia. Ortega ma tu szansę zagrać drapieżnego wampira i chichoczącą, nieśmiałą uczennicę, bez poczucia, że ​​którakolwiek z nich jest fasadą lub pretekstem dla Kairu. Jej dorosła osobowość nie jest jeszcze w pełni ukształtowana i chociaż próbuje zmierzyć się z twarzami w taki sam sposób, w jaki próbuje w swoich pismach słów takich jak „oszczerstwo”, wszystkie one nadal są częścią niej – i wszystkie są częścią powodu, dla którego Mr. Miller powinna wiedzieć, że nie powinna się z nią kontaktować jako osoba inna niż studentka.

Jednak inne postacie, w tym Jon, podobnie wahają się między osobowościami. I wydają się po prostu niespójne, powiązane z tym, czego historia potrzebuje w danej scenie. Ostatni akt jest pośpieszny i wymuszony, bez wystarczającej przestrzeni, aby oddać którejkolwiek z tych postaci to, co się im należy, lub dać widzom jakąkolwiek wskazówkę, jak objąć główne role i stworzyć między nimi relacje. Maj grudzień niedawno przeszła podobną drogę, poruszając się po skutkach związku seksualnego między nauczycielką a jej młodym uczniem w późniejszym życiu, ale zgłębiała te same dwuznaczności z niuansami i znaczącymi przemyśleniami. Dziewczyna Millera po prostu muska powierzchnię i zadowala się nadaniem jej wizualnego wystawnego wyglądu.

Nic z tego nie będzie mieć znaczenia dla fanów Ortegi, którzy będą mieli okazję zobaczyć stąd wystarczającą odległość, aby wycieczka była opłacalna. Dziewczyna Millera to dla niej obfity posiłek, szansa na odegranie różnych twarzy tej samej dziewczyny i odnalezienie powiązań między nimi. Jednak dla wszystkich innych są to krótkie racje żywnościowe i więcej niż trochę niedopieczone.

Dziewczyna Millera jest teraz w kinach.



Source link

Advertisment

Więcej

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj

Advertisment

Podobne

Advertisment

Najnowsze

Apple @ Work: wdrożenie Meraki w T-Mobile uwypukla niewykorzystaną szansę dla Apple

Usługa Apple @ Work jest dostarczana wyłącznie przez firmę Mosyle, jedyna zunifikowana platforma Apple. Mosyle to jedyne rozwiązanie, które integruje w jednej...

Czego można się spodziewać po MWC 2024

Nie szukając żadnych przecieków ani plotek, założę się, że prawdopodobnie mógłbyś naszkicować większość telefonów, o których mówi się, że mają premierę o godz....

MWC 2024: wszystkie telefony, urządzenia do noszenia i gadżety zaprezentowane w Barcelonie

Oferta telefonów Xiaomi ma nowego lidera. The Xiaomi 14 Ultra właśnie pojawił się w Chinach i oferuje szereg imponujących parametrów fotograficznych, w...
Advertisment